Nieuwjaarsbrief

Zoals het een echte student journalistiek betaamt, heb ik mijn nieuwjaarsbrief gebaseerd op een opmerkelijk – banaal of frappant – fenomeen dat dit jaar in de kranten verscheen. Vorige maand kwam men met het nieuws dat wetenschappers het oudste wezen op aarde hebben ontdekt. Het heet Ming en het is 507 jaar oud.

Toen ik dit nieuws las, moest ik aan iedereen van ons denken.

Ming, het weekdier dat op een grote mossel lijkt, leeft al sinds 1499. Wat moet dat slijmerig beest al allemaal gezien hebben. Een hele geschiedenis is voor zijn ogen voltrokken. Wapengekletter, watervervuiling, vergeten koningen, bevriende mosselen die al lang gestorven zijn, revolutie, de geboorte uit honderden visseneitjes, de liefde die telkens opnieuw ontstaat in andere ogen.

Ik geloof dat zíjn ogen moe moeten geworden zijn van al wat aan zijn netvlies kleeft (als we even veronderstellen dat Ming een netvlies heeft). Ik denk dat hij in plaats van 507 jaar mentaal 1007 jaar oud is.

Misschien waart er in ons allen wel zo’n eeuwenoud wezen rond. Misschien zijn we van naar de wereld te kijken, van te leven allemaal oud geworden. Als we de krant open slaan, als de melancholie om onze schouders komt hangen, als we vreselijk nieuws te horen krijgen, als er teveel op ons afgekomen is, worden we allemaal plotsklaps 507 jaar oud.

Maar ik geloof ook dat we elke dag jonger kunnen worden. Harry Mulisch geloofde in een absolute leeftijd. Hij bedacht zich dat je een leeftijd had die nooit veranderde. Die wordt bepaald door emotie en karakter. Hij was bijvoorbeeld voor altijd zeventien.

We leven in een opgetrokken paleis van regels en verantwoordelijkheid dat we ‘volwassenheid’ noemen. Maar dat bestaat alleen om te verbergen dat we eigenlijk nog zeventien zijn of twaalf of zes.

Net als Ming worden we soms oud van de wereld en het leven. Maar binnenin strelen we vaak nog onze jonge zelf. En zoals we van kijken oud kunnen worden, zo worden we ook jong. Door schoonheid en verwondering kijken we naar de dingen alsof we ze nooit eerder zagen.

Zoals ik vorige maand de krant open sloeg, oud geworden van het buitenlands nieuws uit Syrië en het binnenlands nieuws over de politiek, en plots verwonderd las dat er een wezen bestaat dat Ming heet en 507 jaar oud is. En ik als een gretige vijfjarige begon te lezen en te fantaseren.

Uiteindelijk is Ming gestorven. De wetenschappers hebben zijn schelp geopend en eindelijk zag het wezen zijn tijd rijp. Ik stel me voor dat het bevrijd is met evenveel wijsheid als verwondering.

Ik wens het jullie toe. Bevrijd worden met evenveel wijsheid als verwondering. Maar dat je eerst nog heel lang kan weken in kinderlijk enthousiasme, te beginnen met 2014.

Liefs,

Maren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s