Paris s’éveille

Een paar sneakers
Ik heb ze zelf zien liggen
Je kon er zo een mens naar plooien
Met beloften in de zakken

Wij nipten die avond wijn
Stonden een eindje verderop in onze schoenen

’s Anderendaags ziet het wit
Van de lege plekken aan de Sacré-Coeur
Nog enkele verdwaalde woorden en selfies –
De stilte van honderd mensen klinkt als die van drie

Wij lopen tussen anekdotes
En huilende mensen
Rapen ons geluk
Gegeneerd bij elkaar

Een paar sneakers
Ik heb ze zelf zien liggen
Ik kon ze nog horen
Ongeduldig
Een eeuwige vrijdagavond
Tegemoet trappelend

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s